See also: sūnu, suņu, and šunų

AmdangEdit

Alternative formsEdit

NounEdit

sunu

  1. water

ReferencesEdit


CzechEdit

PronunciationEdit

VerbEdit

sunu

  1. first-person singular present of sunout

GothicEdit

RomanizationEdit

sunu

  1. Romanization of 𐍃𐌿𐌽𐌿

GuaraníEdit

NounEdit

sunu

  1. thunder

Old EnglishEdit

EtymologyEdit

From Proto-West Germanic *sunu, from Proto-Germanic *sunuz, from Proto-Indo-European *suHnús.

Germanic cognates include Old Frisian sunu, Old Saxon sunu, Dutch zoon, Old High German sunu (German Sohn), Old Norse sonr (Swedish son), Gothic 𐍃𐌿𐌽𐌿𐍃 (sunus). The Indo-European root is also the source of Sanskrit सूनु (sūnu), Lithuanian sūnus, Proto-Slavic *synъ (Old Church Slavonic сꙑнъ (synŭ), Russian сын (syn)); and more distantly of Ancient Greek υἱύς (huiús), Old Irish suth (birth, fruit).

PronunciationEdit

NounEdit

sunu m (nominative plural suna)

  1. son, male child

DeclensionEdit

Derived termsEdit

DescendantsEdit

  • Middle English: sone, sune

Old High GermanEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From Proto-West Germanic *sunu, from Proto-Germanic *sunuz, from Proto-Indo-European *suHnús.

NounEdit

sunu m

  1. son

DescendantsEdit


Old SaxonEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From Proto-West Germanic *sunu, from Proto-Germanic *sunuz, from Proto-Indo-European *suHnús.

NounEdit

sunu m

  1. son

DeclensionEdit


DescendantsEdit


Serbo-CroatianEdit

VerbEdit

sunu (Cyrillic spelling суну)

  1. third-person plural present of sunuti

TetumEdit

EtymologyEdit

From Proto-Malayo-Polynesian *sunuʀ, compare Tagalog sunog.

VerbEdit

sunu

  1. to burn

TurkishEdit

EtymologyEdit

From sun- +‎ u.

NounEdit

sunu (definite accusative sunuyu, plural sunular)

  1. introduction to a writing
  2. offer
  3. supply

DeclensionEdit

Inflection
Nominative sunu
Definite accusative sunuyu
Singular Plural
Nominative sunu sunular
Definite accusative sunuyu sunuları
Dative sunuya sunulara
Locative sunuda sunularda
Ablative sunudan sunulardan
Genitive sununun sunuların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular sunum sunularım
2nd singular sunun sunuların
3rd singular sunusu sunuları
1st plural sunumuz sunularımız
2nd plural sununuz sunularınız
3rd plural sunuları sunuları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular sunumu sunularımı
2nd singular sununu sunularını
3rd singular sunusunu sunularını
1st plural sunumuzu sunularımızı
2nd plural sununuzu sunularınızı
3rd plural sunularını sunularını
Dative
Singular Plural
1st singular sunuma sunularıma
2nd singular sununa sunularına
3rd singular sunusuna sunularına
1st plural sunumuza sunularımıza
2nd plural sununuza sunularınıza
3rd plural sunularına sunularına
Locative
Singular Plural
1st singular sunumda sunularımda
2nd singular sununda sunularında
3rd singular sunusunda sunularında
1st plural sunumuzda sunularımızda
2nd plural sununuzda sunularınızda
3rd plural sunularında sunularında
Ablative
Singular Plural
1st singular sunumdan sunularımdan
2nd singular sunundan sunularından
3rd singular sunusundan sunularından
1st plural sunumuzdan sunularımızdan
2nd plural sununuzdan sunularınızdan
3rd plural sunularından sunularından
Genitive
Singular Plural
1st singular sunumun sunularımın
2nd singular sununun sunularının
3rd singular sunusunun sunularının
1st plural sunumuzun sunularımızın
2nd plural sununuzun sunularınızın
3rd plural sunularının sunularının
Predicative forms
Singular Plural
1st singular sunuyum sunularım
2nd singular sunusun sunularsın
3rd singular sunu
sunudur
sunular
sunulardır
1st plural sunuyuz sunularız
2nd plural sunusunuz sunularsınız
3rd plural sunular sunulardır

SynonymsEdit

See alsoEdit