święty

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *svętъ, from Proto-Indo-European *ḱwen- (“holy”).

Pronunciation

• IPA: [ˈɕfʲjɛ̃n̪t̪ɨ]

• audio

  (file)

Adjective

święty m (comparative świętszy, superlative najświętszy)

1. holy, sacred

   Jerozolima jest uważana za święte miasto.

   Jerusalem is considered to be a holy city.

Declension

  Declension of święty

Case	Singular				Plural
	Personal and animate masculine	Inanimate masculine	Neuter	Feminine	Personal masculine	Neuter Feminine Non-personal masculine
Nominative Vocative	święty		święte	święta	święci	święte
Genitive	świętego			świętej	świętych
Dative	świętemu				świętym
Accusative	świętego	święty	święte	świętą	świętych	święte
Instrumental	świętym				świętymi
Locative				świętej	świętych

Noun

święty m

1. saint

   Święty Mikołaj — Santa Claus

   Wszystkich Świętych — All Saints' Day

Declension

    declension of święty

	singular	plural
nominative	święty	święci
genitive	świętego	świętych
dative	świętemu	świętym
accusative	świętego	świętych
instrumental	świętym	świętymi
locative	świętym	świętych
vocative	święty	święci

Related terms

• święta f
• święto n
• świętość f