αγένεια

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀγένεια (ageneia)

Noun

αγένεια (agéneia) f,   plural αγένειες

1. rudeness

Declension

declension of αγένεια

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	αγένεια	αγένειες
genitive (γενική)	αγένειας	—
accusative (αιτιατική)	αγένεια	αγένειες
vocative (κλητική)	αγένεια	αγένειες

Related terms

• αγενής (agenís, “rude, ill-mannered”)

Antonyms

• ευγένεια f (evgéneia)