βαπτισμός

Ancient Greek

Etymology

From βαπτίζω (“dip in liquid”).

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /baptizmós/

• (1st BC Egyptian): IPA: /baptizmós/

• (4th AD Koine): IPA: /βaptizmós/

• (10th AD Byzantine): IPA: /vaftizmós/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /vaftizmós/

Noun

βαπτισμός (genitive βαπτισμοῦ) m, second declension; (baptismos)

1. a dipping, a washing
2. baptism

Inflection

Second declension of βαπτισμός, βαπτισμοῦ

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ βαπτισμός	τὼ βαπτισμώ	οἱ βαπτισμοί
Genitive	τοῦ βαπτισμοῦ	τοῖν βαπτισμοῖν	τῶν βαπτισμῶν
Dative	τῷ βαπτισμῷ	τοῖν βαπτισμοῖν	τοῖς βαπτισμοῖς
Accusative	τὸν βαπτισμόν	τὼ βαπτισμώ	τοὺς βαπτισμούς
Vocative	βαπτισμέ	βαπτισμώ	βαπτισμοί

Synonyms

• βάπτισμα

Descendants

• English: baptism

References

• LSJ
• Bauer lexicon
• Strong’s concordance number: G909