μνήμη

Ancient Greek

Etymology

From μνάομαι (mnaomai, “am mindful of, remember”)

Noun

μνήμη (genitive μνήμης) f, first declension; (mnēmē)

1. Memory, remembrance

References

• μνήμη in A Greek-English Lexicon by Liddell & Scott, Clarendon Press, Oxford, 1940

---

Greek

Etymology

From Ancient Greek μνήμη

Pronunciation

IPA: /'mnimi/

Noun

μνήμη (mními) f,   plural μνήμες

1. memory
2. remembrance
3. reminiscence

Declension

declension of μνήμη

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	μνήμη	μνήμες
genitive (γενική)	μνήμης	μνημών
accusative (αιτιατική)	μνήμη	μνήμες
vocative (κλητική)	μνήμη	μνήμες

Antonyms

• λήθη f (líthi)