πλείων

See also πλειών

Ancient Greek

Alternative forms

• πλέων

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /ple͜é.ɔ͜ɔn/

• (1st BC Egyptian): IPA: /plíːoːn/

• (4th AD Koine): IPA: /plíon/

• (10th AD Byzantine): IPA: /plíon/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /plíon/

Adjective

πλείων m, πλείων f, πλεῖον n; third declension; (pleiōn)

1. more, comparative of πολύς (polus)
   • Hesiod, Works and Days, 378
   1. (plural, with the definite article) the greater number, the mass or crowd
      • 7th, 8th century BC, Homer, Iliad, 5.673
2. (neuter)
   1. (as a noun) more
      • 460-420 BC, Herodotus, Histories, 2.19
   2. (as an adverb) more, rather
      • 460-420 BC, Herodotus, Histories, 8.100
      1. (with numerals) more
         • 5th, 4th century BC, Xenophon, Cyropaedia, 2.1,6
      2. (comedy) πλεῖν ἢ μαίνομαι (“more than to madness”)
         • circa 405 BC, Aristophanes, The Frogs, [[s:el:Βάτραχοι#|103,751]]
      3. as an adverb with another comparative
      4. the plural πλείω is also used like πλέον

Usage notes

Homer and Hesiod use πλείων or πλέων (pleōn) as verse requires.

Inflection

    Third declension of πλείων, πλεῖον

Number	Singular			Dual			Plural
Case \ Gender	Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter		Masculine / Feminine	Neuter
Nominative	πλείων	πλεῖον		πλείονε	πλείονε		πλείονες, πλείους	πλείονα, πλείω
Genitive	πλείονος	πλείονος		πλειόνοιν	πλειόνοιν		πλειόνων	πλειόνων
Dative	πλείονι	πλείονι		πλειόνοιν	πλειόνοιν		πλείοσι(ν)	πλείοσι(ν)
Accusative	πλείονα, πλείω	πλεῖον		πλείονε	πλείονε		πλείονας, πλείους	πλείονα, πλείω
Vocative	πλεῖον	πλεῖον		πλείονε	πλείονε		πλείονες	πλείονα, πλείω

Ionic and Doric have the following contracted forms: πλεῦν (pleun), πλεῦνος (pleunos), πλεῦνες (pleunes). Attic has πλεῖν (plein).

Synonyms

• (more): πλεῖστος (pleistos)
• (crowd): οἱ πολλοί (hoi polloi)

Antonyms

• (more (noun)): ἔλαττον (elatton)

References

• LSJ 8th edition