χαρταετός

Greek

χαρταετοί

Etymology

From χαρτ (“paper”) + αετός (“eagle”).

Noun

χαρταετός (chartaetós) m,   plural χαρταετοί

1. kite (flying toy)

Declension

declension of χαρταετός

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	χαρταετός	χαρταετοί
genitive (γενική)	χαρταετού	χαρταετών
accusative (αιτιατική)	χαρταετό	χαρταετούς
vocative (κλητική)	χαρταετέ	χαρταετοί