זען

Yiddish

Etymology

From Old High German sehan, from Proto-Germanic *sehwaną

Verb

זען (zen), past participle געזען (gezen)

1. To see
2. To notice
3. To behold

Conjugation

conjugation of זען

infinitive		זען (zen)
present participle		זענדיק (zendik)
past participle		געזען (gezen)
auxiliary		האָבן (hobn)
	present			past
present	איך זע (ikh ze)	מיר זען (mir zen)	past	איך האָב געזען (ikh hob gezen)	מיר האָבן געזען (mir hobn gezen)
	דו זעסט (du zest)	איר זעט (ir zet)		דו האָסט געזען (du host gezen)	איר האָט געזען (ir hot gezen)
	ער זעט (er zet)	זיי זען (zey zen)		ער האָט געזען (er hot gezen)	זיי האָבן געזען (zey hobn gezen)
imperative	זע (ze) (דו)	זעט (zet) (איר)