رفیق

Persian

Etymology

From Arabic رفيق (rafīq).

Pronunciation

• IPA: [ræˈfiːɣ]

Noun

Dari	رفیق‍
Iranian Persian	رفیق‍
Tajik	‍рафиқ‍

رفیق • (rafiq), plural رفیقان (rafiqân) or رفیق‌ها (rafiq-hâ) or رفقا (rofaqâ)

1. friend
2. mate
3. pal
4. comrade (fellow socialist, communist or other very politically leftist person)
   • فروردین ۱۳۵۳. چریکهای فدائی خلق. آموزشهایی برای جنگ چریکی در شهر. ص ۱۲.

     در واقعه نیروی هوائی سه رفیق ارزنده بخاطر همین عدم تحرک شهید گشتند.

     dar vâqe'e-ye niru-ye havâ'i se rafiq-e arzande bexâter-e hamin adam-e taharrok šahid gaštand.

Inflection

basic forms of رفیق

	singular	plural
bare	رفیق (rafiq)	رفیقان (rafiq) رفیقا (rafiqấ) (colloquial)
definitive direct object	رفیق را (rafiq râ) رفیق رو (rafiqo) (colloquial)	رفیقان را (rafiq) رفیقا رو (rafiqấ ro) (colloquial)
ezâfé	رفیق (rafiq-e)	رفیقان (rafiq) رفیقای (rafiqấ-ye) (colloquial)
marked indefinite, relative definite	رفیقی (rafiq-i)	رفیقانی (rafiq) رفیقایی (rafiqấi) (colloquial)

possessive forms of رفیق

	singular	plural
1st person singular (my)	رفیقم (rafíqam)	رفیقانم (rafiqấnam) رفیقام (rafiqấm) (colloquial)
2nd person singular (your)	رفیقت (rafíqat) (rafíqet) (colloquial)	رفیقانت (rafiqấnat) رفیقات (rafiqất) (colloquial)
3rd person singular (his/her/its)	رفیقش (rafíqaš) (rafíqeš) (colloquial)	رفیقانش (rafiqấnaš) رفیقاش (rafiqấš) (colloquial)
1st person plural (our)	رفیقمان (rafíqemân) رفیقمون (rafíqemun) (colloquial)	رفیقانمان (rafiqấnemân) رفیقامون (rafiqấmun) (colloquial)
2nd person plural (your)	رفیقتان (rafíqetân) رفیقتون (rafíqetun) (colloquial)	رفیقانتان (rafiqấnetân) رفیقاتون (rafiqấtun) (colloquial)
3rd person plural (their)	رفیقشان (rafíqešân) رفیقشون (rafíqešun) (colloquial)	رفیقانشان (rafiqấnešân) رفیقاشون (rafiqấšun) (colloquial)