कान्त

Sanskrit

Adjective

कान्त (kānta)

1. desired
2. loved
3. dear
4. pleasing
5. agreeable
6. lovely
7. beautiful

Noun

कान्त (kānta) m

1. Any one beloved, lover, husband
2. the Moon
3. the spring
4. iron
5. stone
6. charming wife
7. the earth

Declension

    Masculine a-stem declension of कान्त

	Singular	Dual	Plural
Nominative	कान्तः (kāntaḥ)	कान्तौ (kāntau)	कान्ताः (kāntāḥ)
Vocative	कान्त (kānta)	कान्तौ (kāntau)	कान्ताः (kāntāḥ)
Accusative	कान्तम् (kāntam)	कान्तौ (kāntau)	कान्तान् (kāntān)
Instrumental	कान्तेन (kāntena)	कान्ताभ्याम् (kāntābhyām)	कान्तैः (kāntaiḥ)
Dative	कान्ताय (kāntāya)	कान्ताभ्याम् (kāntābhyām)	कान्तेभ्यः (kāntebhyaḥ)
Ablative	कान्तात् (kāntāt)	कान्ताभ्याम् (kāntābhyām)	कान्तेभ्यः (kāntebhyaḥ)
Genitive	कान्तस्य (kāntasya)	कान्तयोः (kāntayoḥ)	कान्तानाम् (kāntānām)
Locative	कान्ते (kānte)	कान्तयोः (kāntayoḥ)	कान्तेषु (kānteṣu)

References

• Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 252