ἀστρονομία

Ancient Greek

Etymology

From ἀστήρ (astēr, “star”) + νόμος (nomos, “law”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /astronomí.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /astronomíaː/

• (4th AD Koine): IPA: /astronomía/

• (10th AD Byzantine): IPA: /astronomía/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /astɾonomía/

Noun

ἀστρονομία (genitive ἀστρονομίας) f, first declension; (astronomiā)

1. astronomy

Inflection

First declension of ἀστρονομίᾱ, ἀστρονομίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἀστρονομίᾱ	ἀστρονομίᾱ	ἀστρονόμιαι
Genitive	ἀστρονομίᾱς	ἀστρονομίαιν	ἀστρονομιῶν
Dative	ἀστρονομίᾳ	ἀστρονομίαιν	ἀστρονομίαις
Accusative	ἀστρονομίᾱν	ἀστρονομίᾱ	ἀστρονομίᾱς
Vocative	ἀστρονομίᾱ	ἀστρονομίᾱ	ἀστρονόμιαι

References

• LSJ 7th edition