burgerlijk

Dutch

Etymology

burger +‎ -lijk

Adjective

burgerlijk (comparative burgerlijker, superlative burgerlijkst)

1. civil

Declension

Declension of burgerlijk

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		burgerlijk	burgerlijker
neuter singular	indefinite	burgerlijk	burgerlijker
	definite	burgerlijke	burgerlijkere	burgerlijkste	burgerlijkst, burgerlijkste
common singular		burgerlijke	burgerlijkere	burgerlijkste	burgerlijkste
plural		burgerlijke	burgerlijkere	burgerlijkste	burgerlijkste
partitive		burgerlijks	burgerlijkers