córka

Polish

Etymology

From Old Polish córa, from Old Polish cora, from Proto-Slavic *dъkti, genitive *dъktere (Compare Czech dcera, kt' ⇒ c), from Proto-Indo-European *dʰugh₂tḗr.

Pronunciation

• IPA: /ˈt͡surka/

• audio

  (file)

Noun

córka f (diminutive córeczka)

1. daughter

Declension

    declension of córka

	singular	plural
nominative	córka	córki
genitive	córki	córek
dative	córce	córkom
accusative	córkę	córki
instrumental	córką	córkami
locative	córce	córkach
vocative	córko	córki