conceptus
English
Etymology
From Latin cōncipō (“to take hold of, to receive”), from Latin capiō (“to capture”)
Noun
conceptus (plural conceptuses)
- The fetus or embryo, including all the surrounding tissues protecting and nourishing it during pregnancy.
References
American Heritage Dictionary of the English Language: Fourth Edition.
Latin
Etymology
Perfect passive participle of concipiō
Participle
conceptus m (feminine concepta, neuter conceptum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | conceptus | concepta | conceptum | conceptī | conceptae | concepta | |
| genitive | conceptī | conceptae | conceptī | conceptōrum | conceptārum | conceptōrum | |
| dative | conceptō | conceptae | conceptō | conceptīs | conceptīs | conceptīs | |
| accusative | conceptum | conceptam | conceptum | conceptōs | conceptās | concepta | |
| ablative | conceptō | conceptā | conceptō | conceptīs | conceptīs | conceptīs | |
| vocative | concepte | concepta | conceptum | conceptī | conceptae | concepta | |
Noun
conceptus (genitive conceptūs); m, fourth declension