• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

concordialis

Latin

Etymology

From concordia (“agreement, concord”) +‎ -ālis.

Pronunciation

  • (Classical) IPA: /kon.kor.diˈaː.lis/

Adjective

concordiālis m and f, concordiāle n; third declension

  1. of or pertaining to concord or union

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender M.F. N. MM.FF. NN.
nominative concordiālis concordiāle concordiālēs concordiālia
genitive concordiālis concordiālis concordiālium concordiālium
dative concordiālī concordiālī concordiālibus concordiālibus
accusative concordiālem concordiāle concordiālēs concordiālia
ablative concordiālī concordiālī concordiālibus concordiālibus
vocative concordiālis concordiāle concordiālēs concordiālia

Related terms

  • concordātiō
  • concordis
  • concorditer
  • concordō
  • concors
  • cors
↑Jump back a section
Last modified on 10 April 2010, at 22:26
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy