funus
Latin
Noun
fūnus (genitive fūneris); n, third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | fūnus | fūnera |
| genitive | fūneris | fūnerum |
| dative | fūnerī | fūneribus |
| accusative | fūnus | fūnera |
| ablative | fūnere | fūneribus |
| vocative | fūnus | fūnera |
fūnus (genitive fūneris); n, third declension
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | fūnus | fūnera |
| genitive | fūneris | fūnerum |
| dative | fūnerī | fūneribus |
| accusative | fūnus | fūnera |
| ablative | fūnere | fūneribus |
| vocative | fūnus | fūnera |