gezicht

Dutch

Wikipedia ^nl

Pronunciation

• Rhymes: -ɪxt
• (Netherlands) IPA: /ɣə.ˈzɪxt/

• audio

  (file)

• (Belgium) IPA: /ʝə.ˈzɪçt/

Etymology

From zien (“to see”).

Noun

gezicht n (plural gezichten, diminutive gezichtje)

1. seeing, the ability to observe visually
2. (anatomy) face, front-side of a head
3. sight, visual impression; vision.

Derived terms

aangezicht n bleekgezicht n gezichtsuitdrukking f gezichtsverlies n gezichtsvermogen n gezichtsveld n vergezicht n

References

• M. J. Koenen & J. Endepols, Verklarend Handwoordenboek der Nederlandse Taal (tevens Vreemde-woordentolk), Groningen, Wolters-Noordhoff, 1969 (26th edition) [Dutch dictionary in Dutch]