hoen

Dutch

Alternative forms

• hoender

Etymology

Germanic, from Middle Dutch, cognate with German Huhn etc.

Pronunciation

• Rhymes: -un

Noun

hoen n (plural hoenen or hoenders or hoenderen, diminutive hoentje)

1. (zoology) A fowl, a gallinaceous bird
2. Notably the domestic chicken, genus Gallus
3. In hunting, the partridge

Derived terms

• (by bird species or type) berkhoen n, boomhoen n, boschhoen n, dwerghoen, fluweelhoen n, hazelhoen n, huishoen n, ijshoen n, korhoen n, loophoen n, moerhoen n, parelhoen n, porseleinhoen n, rashoen n, ruigpoothoen, sluierhoen n, sneeuwhoen n, steppenhoen n, veldhoen n, waterhoen n, zandhoener n, zijdehoen n
• (patridges) jonghoen n, oudhoen n
• hoenderachtig (adjective)
• hoenderdom n
• hoenderdief m
• hoendervogel m
• hoenderbeet
• hoenderbeslag n
• hoenderbout
• hoenderdarm
• hoenderei n
• hoenderhaag
• hoenderhof
• hoenderhok n
• hoenderhuis n
• hoenderkoet m
• hoenderkooi (O.-I. e. W.-I. Voyag. 5, 18 b [1602])
• hoenderkoper m, (obsolete spelling) hoenderkooper m
• hoenderkop m
• hoenderkost
• hoenderkot n
• hoenderluis
• hoendermaag
• hoenderman m
• hoendermarkt m
• hoendermelker m
• hoenderpark n
• hoenderplukker m, hoenderpoelier m
• hoenderrek n
• hoenderren
• hoenderschuit
• hoendersmout
• hoendersoep
• hoendersop n
• hoenderspier
• hoenderteen
• hoendertrap
• hoendervalk m
• hoenderveer m
• hoendervlees n
• hoendervorst m
• minnehoen n

Related terms

• haan m (the male bird)
• hen m (the female bird)

---

Finnish

Verb

hoen

1. First-person singular indicative present form of hokea.