DutchEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

Germanic, from Middle Dutch, cognate with German Huhn etc.

PronunciationEdit

NounEdit

hoen n (plural hoenen or hoenders or hoenderen, diminutive hoentje n)

  1. (zoology) A fowl, a gallinaceous bird
  2. Notably the domestic chicken, genus Gallus
  3. In hunting, the partridge

Derived termsEdit

  • (by bird species or type) berkhoen n, boomhoen n, boschhoen n, dwerghoen, fluweelhoen n, hazelhoen n, huishoen n, ijshoen n, korhoen n, loophoen n, moerhoen n, parelhoen n, porseleinhoen n, rashoen n, ruigpoothoen, sluierhoen n, sneeuwhoen n, steppenhoen n, veldhoen n, waterhoen n, zandhoener n, zijdehoen n
  • (patridges) jonghoen n, oudhoen n
  • hoenderachtig (adjective)
  • hoenderdom n
  • hoenderdief m
  • hoendervogel m
  • hoenderbeet
  • hoenderbeslag n
  • hoenderbout
  • hoenderdarm
  • hoenderei n
  • hoenderhaag
  • hoenderhof
  • hoenderhok n
  • hoenderhuis n
  • hoenderkoet m
  • hoenderkooi (O.-I. e. W.-I. Voyag. 5, 18 b [1602])
  • hoenderkoper m, (obsolete spelling) hoenderkooper m
  • hoenderkop m
  • hoenderkost
  • hoenderkot n
  • hoenderluis
  • hoendermaag
  • hoenderman m
  • hoendermarkt m
  • hoendermelker m
  • hoenderpark n
  • hoenderplukker m, hoenderpoelier m
  • hoenderrek n
  • hoenderren
  • hoenderschuit
  • hoendersmout
  • hoendersoep
  • hoendersop n
  • hoenderspier
  • hoenderteen
  • hoendertrap
  • hoendervalk m
  • hoenderveer m
  • hoendervlees n
  • hoendervorst m
  • minnehoen n

Related termsEdit

  • haan m (the male bird)
  • hen m (the female bird)

FinnishEdit

VerbEdit

hoen

  1. First-person singular indicative present form of hokea.

WelshEdit

NounEdit

hoen

  1. aspirate mutation of oen (lamb)
Last modified on 28 March 2014, at 14:43