huilata
Finnish
Verb
huilata
- (colloquial) To rest, to have a break.
Conjugation
Conjugation of huilata (type salata)
| indicative | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | huilaan | en huilaa | 1st sing. | olen huilannut | en ole huilannut |
| 2nd sing. | huilaat | et huilaa | 2nd sing. | olet huilannut | et ole huilannut |
| 3rd sing. | huilaa | ei huilaa | 3rd sing. | on huilannut | ei ole huilannut |
| 1st plur. | huilaamme | emme huilaa | 1st plur. | olemme huilanneet | emme ole huilanneet |
| 2nd plur. | huilaatte | ette huilaa | 2nd plur. | olette huilanneet | ette ole huilanneet |
| 3rd plur. | huilaavat | eivät huilaa | 3rd plur. | ovat huilanneet | eivät ole huilanneet |
| passive | huilataan | ei huilata | passive | on huilattu | ei ole huilattu |
| past | pluperfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | huilasin | en huilannut | 1st sing. | olin huilannut | en ollut huilannut |
| 2nd sing. | huilasit | et huilannut | 2nd sing. | olit huilannut | et ollut huilannut |
| 3rd sing. | huilasi | ei huilannut | 3rd sing. | oli huilannut | ei ollut huilannut |
| 1st plur. | huilasimme | emme huilanneet | 1st plur. | olimme huilanneet | emme olleet huilanneet |
| 2nd plur. | huilasitte | ette huilanneet | 2nd plur. | olitte huilanneet | ette olleet huilanneet |
| 3rd plur. | huilasivat | eivät huilanneet | 3rd plur. | olivat huilanneet | eivät olleet huilanneet |
| passive | huilattiin | ei huilattu | passive | oli huilattu | ei ollut huilattu |
| conditional | |||||
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | huilaisin | en huilaisi | 1st sing. | olisin huilannut | en olisi huilannut |
| 2nd sing. | huilaisit | et huilaisi | 2nd sing. | olisit huilannut | et olisi huilannut |
| 3rd sing. | huilaisi | ei huilaisi | 3rd sing. | olisi huilannut | ei olisi huilannut |
| 1st plur. | huilaisimme | emme huilaisi | 1st plur. | olisimme huilanneet | emme olisi huilanneet |
| 2nd plur. | huilaisitte | ette huilaisi | 2nd plur. | olisitte huilanneet | ette olisi huilanneet |
| 3rd plur. | huilaisivat | eivät huilaisi | 3rd plur. | olisivat huilanneet | eivät olisi huilanneet |
| passive | huilattaisiin | ei huilattaisi | passive | olisi huilattu | ei olisi huilattu |
| imperative | |||||
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | – | – | 1st sing. | – | – |
| 2nd sing. | huilaa | älä huilaa | 2nd sing. | ole huilannut | älä ole huilannut |
| 3rd sing. | huilatkoon | älköön huilatko | 3rd sing. | olkoon huilannut | älköön olko huilannut |
| 1st plur. | huilatkaamme | älkäämme huilatko | 1st plur. | olkaamme huilanneet | älkäämme olko huilanneet |
| 2nd plur. | huilatkaa | älkää huilatko | 2nd plur. | olkaa huilanneet | älkää olko huilanneet |
| 3rd plur. | huilatkoot | älkööt huilatko | 3rd plur. | olkoot huilanneet | älkööt olko huilanneet |
| passive | huilattakoon | älköön huilattako | passive | olkoon huilattu | älköön olko huilattu |
| potential | |||||
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | huilannen | en huilanne | 1st sing. | lienen huilannut | en liene huilannut |
| 2nd sing. | huilannet | et huilanne | 2nd sing. | lienet huilannut | et liene huilannut |
| 3rd sing. | huilannee | ei huilanne | 3rd sing. | lienee huilannut | ei liene huilannut |
| 1st plur. | huilannemme | emme huilanne | 1st plur. | lienemme huilanneet | emme liene huilanneet |
| 2nd plur. | huilannette | ette huilanne | 2nd plur. | lienette huilanneet | ette liene huilanneet |
| 3rd plur. | huilannevat | eivät huilanne | 3rd plur. | lienevät huilanneet | eivät liene huilanneet |
| passive | huilattaneen | ei huilattane | passive | lienee huilattu | ei liene huilattu |
| Nominal forms | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | participle | ||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||
| I | huilata | present | huilaava | huilattava | |||||
| long I | huilatakseen 2 | past | huilannut | huilattu | |||||
| II | inessive | huilatessa 1 | huilattaessa | agent | huilaama1, 3 | ||||
| instructive | huilaten | – | negative | huilaamaton | |||||
| III | inessive | huilaamassa | – | 1) Usually with a possessive suffix. 2) Used only with a possessive suffix; this is the form for the third-person singular and third-person plural. |
|||||
| elative | huilaamasta | – | |||||||
| illative | huilaamaan | – | |||||||
| adessive | huilaamalla | – | |||||||
| abessive | huilaamatta | – | |||||||
| instructive | huilaaman | huilattaman | |||||||
| IV | nominative | huilaaminen | |||||||
| partitive | huilaamista | ||||||||
| V | huilaamaisillaan 2 | ||||||||