mirabilis
See also Mirabilis
English
Etymology
From the genus name.
Noun
mirabilis (plural mirabilises)
- (botany) Any of the plant genus Mirabilis; a four-o'clock.
Latin
Etymology
From mirari (“to look at”), from mirus (“wonderful”)
Adjective
mīrābilis m and f, mīrābile n; third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | mīrābilis | mīrābile | mīrābilēs | mīrābilia | |
| genitive | mīrābilis | mīrābilis | mīrābilium | mīrābilium | |
| dative | mīrābilī | mīrābilī | mīrābilibus | mīrābilibus | |
| accusative | mīrābilem | mīrābile | mīrābilēs | mīrābilia | |
| ablative | mīrābilī | mīrābilī | mīrābilibus | mīrābilibus | |
| vocative | mīrābilis | mīrābile | mīrābilēs | mīrābilia | |
Related terms
Descendants
- Catalan: meravella
- French: merveille
- Italian: meraviglia
- Portuguese: maravilha
- Spanish: maravilla