mistrz
Polish
Etymology
From Czech mistr, from Middle High German meister, from Latin magister
Pronunciation
Noun
mistrz m
- master (expert at something)
Declension
declension of mistrz
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mistrz | mistrzowie |
| genitive | mistrza | mistrzów |
| dative | mistrzowi | mistrzom |
| accusative | mistrza | mistrzów |
| instrumental | mistrzem | mistrzami |
| locative | mistrzu | mistrzach |
| vocative | mistrzu | mistrzowie |