omnisciens
Latin
Etymology
From omnis (“all”) + sciēns (“knowing”), present active participle of sciō (“know”).
Adjective
omnisciēns m, f, n, (genitive omniscientis); third declension
- omniscient, all-knowing, knowing everything
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | omnisciēns | omnisciēns | omniscientēs | omniscientia | |
| genitive | omniscientis | omniscientis | omniscientium | omniscientium | |
| dative | omniscientī | omniscientī | omniscientibus | omniscientibus | |
| accusative | omniscientem | omnisciēns | omniscientēs | omniscientia | |
| ablative | omniscientī | omniscientī | omniscientibus | omniscientibus | |
| vocative | omnisciēns | omnisciēns | omniscientēs | omniscientia | |
Descendants
- English: omniscient