Last modified on 26 September 2014, at 07:39

ontruiming

DutchEdit

EtymologyEdit

From ontruimen (to clear, to evacuate) +‎ -ing (-ing, -ation)

PronunciationEdit

  • Hyphenation: ont‧rui‧ming

NounEdit

ontruiming f (plural ontruimingen, diminutive ontruiminkje n)

  1. evacuation
  2. expulsion
    De ontruiming van een kraakpand

SynonymsEdit