opmerkelijk

Dutch

Etymology

opmerken +‎ -lijk

Adjective

opmerkelijk (comparative opmerkelijker, superlative opmerkelijkst)

1. remarkable

Declension

Declension of opmerkelijk

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		opmerkelijk	opmerkelijker
neuter singular	indefinite	opmerkelijk	opmerkelijker
	definite	opmerkelijke	opmerkelijkere	opmerkelijkste	opmerkelijkst, opmerkelijkste
common singular		opmerkelijke	opmerkelijkere	opmerkelijkste	opmerkelijkste
plural		opmerkelijke	opmerkelijkere	opmerkelijkste	opmerkelijkste
partitive		opmerkelijks	opmerkelijkers

Adverb

opmerkelijk

1. remarkably