paniceus
Latin
Etymology
From pānis (“bread”).
Adjective
pāniceus m (feminine pānicea, neuter pāniceum); first/second declension
- made of bread
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | pāniceus | pānicea | pāniceum | pāniceī | pāniceae | pānicea | |
| genitive | pāniceī | pāniceae | pāniceī | pāniceōrum | pāniceārum | pāniceōrum | |
| dative | pāniceō | pāniceae | pāniceō | pāniceīs | pāniceīs | pāniceīs | |
| accusative | pāniceum | pāniceam | pāniceum | pāniceōs | pāniceās | pānicea | |
| ablative | pāniceō | pāniceā | pāniceō | pāniceīs | pāniceīs | pāniceīs | |
| vocative | pānicee | pānicea | pāniceum | pāniceī | pāniceae | pānicea | |
Related terms
References
- paniceus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879