pertinens
Latin
Etymology
Present active participle of pertineō.
Participle
pertinēns m, f, and n (genitive pertinentis); third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | pertinēns | pertinēns | pertinentēs | pertinentia | |
| genitive | pertinentis | pertinentis | pertinentium | pertinentium | |
| dative | pertinentī | pertinentī | pertinentibus | pertinentibus | |
| accusative | pertinentem | pertinēns | pertinentēs | pertinentia | |
| ablative | pertinente1 | pertinente1 | pertinentibus | pertinentibus | |
| vocative | pertinēns | pertinēns | pertinentēs | pertinentia | |
1 But pertinentī when used purely as an adjective.