• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

    substantivus

      See also substantīvus

      Latin

      Adjective

      substantīvus m (feminine substantīva, neuter substantīvum); first/second declension

      1. self-existent, substantive

      Inflection

      Number Singular Plural
      Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
      nominative substantīvus substantīva substantīvum substantīvī substantīvae substantīva
      genitive substantīvī substantīvae substantīvī substantīvōrum substantīvārum substantīvōrum
      dative substantīvō substantīvae substantīvō substantīvīs substantīvīs substantīvīs
      accusative substantīvum substantīvam substantīvum substantīvōs substantīvās substantīva
      ablative substantīvō substantīvā substantīvō substantīvīs substantīvīs substantīvīs
      vocative substantīve substantīva substantīvum substantīvī substantīvae substantīva
      ↑Jump back a section

      Read in another language

      This page is available in 1 language

      • Français
      Last modified on 13 August 2012, at 14:44
      • Wiktionary ™

        • Mobile
        • Desktop
      • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
      • Terms of Use
      • Privacy