suuntia
Finnish
(index su)
Etymology 1
Frequentative aspect of the verb suunnata.
Pronunciation
- IPA: [ˈsuːn̪t̪i.ɑˣ]
- Hyphenation: suun‧ti‧a
Verb
suuntia
- (transitive) To take the bearings.
Conjugation
Conjugation of suuntia (type sallia)
| indicative | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | suunnin | en suunni | 1st sing. | olen suuntinut | en ole suuntinut |
| 2nd sing. | suunnit | et suunni | 2nd sing. | olet suuntinut | et ole suuntinut |
| 3rd sing. | suuntii | ei suunni | 3rd sing. | on suuntinut | ei ole suuntinut |
| 1st plur. | suunnimme | emme suunni | 1st plur. | olemme suuntineet | emme ole suuntineet |
| 2nd plur. | suunnitte | ette suunni | 2nd plur. | olette suuntineet | ette ole suuntineet |
| 3rd plur. | suuntivat | eivät suunni | 3rd plur. | ovat suuntineet | eivät ole suuntineet |
| passive | suunnitaan | ei suunnita | passive | on suunnittu | ei ole suunnittu |
| past | pluperfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | suunnin | en suuntinut | 1st sing. | olin suuntinut | en ollut suuntinut |
| 2nd sing. | suunnit | et suuntinut | 2nd sing. | olit suuntinut | et ollut suuntinut |
| 3rd sing. | suunti | ei suuntinut | 3rd sing. | oli suuntinut | ei ollut suuntinut |
| 1st plur. | suunnimme | emme suuntineet | 1st plur. | olimme suuntineet | emme olleet suuntineet |
| 2nd plur. | suunnitte | ette suuntineet | 2nd plur. | olitte suuntineet | ette olleet suuntineet |
| 3rd plur. | suuntivat | eivät suuntineet | 3rd plur. | olivat suuntineet | eivät olleet suuntineet |
| passive | suunnittiin | ei suunnittu | passive | oli suunnittu | ei ollut suunnittu |
| conditional | |||||
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | suuntisin | en suuntisi | 1st sing. | olisin suuntinut | en olisi suuntinut |
| 2nd sing. | suuntisit | et suuntisi | 2nd sing. | olisit suuntinut | et olisi suuntinut |
| 3rd sing. | suuntisi | ei suuntisi | 3rd sing. | olisi suuntinut | ei olisi suuntinut |
| 1st plur. | suuntisimme | emme suuntisi | 1st plur. | olisimme suuntineet | emme olisi suuntineet |
| 2nd plur. | suuntisitte | ette suuntisi | 2nd plur. | olisitte suuntineet | ette olisi suuntineet |
| 3rd plur. | suuntisivat | eivät suuntisi | 3rd plur. | olisivat suuntineet | eivät olisi suuntineet |
| passive | suunnittaisiin | ei suunnittaisi | passive | olisi suunnittu | ei olisi suunnittu |
| imperative | |||||
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | – | – | 1st sing. | – | – |
| 2nd sing. | suunni | älä suunni | 2nd sing. | ole suuntinut | älä ole suuntinut |
| 3rd sing. | suuntikoon | älköön suuntiko | 3rd sing. | olkoon suuntinut | älköön olko suuntinut |
| 1st plur. | suuntikaamme | älkäämme suuntiko | 1st plur. | olkaamme suuntineet | älkäämme olko suuntineet |
| 2nd plur. | suuntikaa | älkää suuntiko | 2nd plur. | olkaa suuntineet | älkää olko suuntineet |
| 3rd plur. | suuntikoot | älkööt suuntiko | 3rd plur. | olkoot suuntineet | älkööt olko suuntineet |
| passive | suunnittakoon | älköön suunnittako | passive | olkoon suunnittu | älköön olko suunnittu |
| potential | |||||
| present | perfect | ||||
| person | positive | negative | person | positive | negative |
| 1st sing. | suuntinen | en suuntine | 1st sing. | lienen suuntinut | en liene suuntinut |
| 2nd sing. | suuntinet | et suuntine | 2nd sing. | lienet suuntinut | et liene suuntinut |
| 3rd sing. | suuntinee | ei suuntine | 3rd sing. | lienee suuntinut | ei liene suuntinut |
| 1st plur. | suuntinemme | emme suuntine | 1st plur. | lienemme suuntineet | emme liene suuntineet |
| 2nd plur. | suuntinette | ette suuntine | 2nd plur. | lienette suuntineet | ette liene suuntineet |
| 3rd plur. | suuntinevat | eivät suuntine | 3rd plur. | lienevät suuntineet | eivät liene suuntineet |
| passive | suunnittaneen | ei suunnittane | passive | lienee suunnittu | ei liene suunnittu |
| Nominal forms | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | participle | ||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||
| I | suuntia | present | suuntiva | suunnittava | |||||
| long I | suuntiakseen 2 | past | suuntinut | suunnittu | |||||
| II | inessive | suuntiessa 1 | suunnittaessa | agent | suuntima1, 3 | ||||
| instructive | suuntien | – | negative | suuntimaton | |||||
| III | inessive | suuntimassa | – | 1) Usually with a possessive suffix. 2) Used only with a possessive suffix; this is the form for the third-person singular and third-person plural. |
|||||
| elative | suuntimasta | – | |||||||
| illative | suuntimaan | – | |||||||
| adessive | suuntimalla | – | |||||||
| abessive | suuntimatta | – | |||||||
| instructive | suuntiman | suunnittaman | |||||||
| IV | nominative | suuntiminen | |||||||
| partitive | suuntimista | ||||||||
| V | suuntimaisillaan 2 | ||||||||
Etymology 2
Pronunciation
- IPA: [ˈsuːn̪t̪i.ɑ]
- Hyphenation: suun‧ti‧a
Noun
suuntia
- Partitive plural form of suunta.