telbaar
Dutch
Etymology
tellen (“to count”) + -baar (“-able”)
Adjective
telbaar (comparative telbaarder, superlative telbaarst)
Declension
Declension of telbaar
| positive | comparative | superlative | |||
|---|---|---|---|---|---|
| attributive | predicative/adverbial | ||||
| predicative/adverbial | telbaar | telbaarder | |||
| neuter singular |
indefinite | telbaar | telbaarder | ||
| definite | telbare | telbaardere | telbaarste | telbaarst, telbaarste | |
| common singular | telbare | telbaardere | telbaarste | telbaarste | |
| plural | telbare | telbaardere | telbaarste | telbaarste | |
| partitive | telbaars | telbaarders | |||
Antonyms
Derived terms
- telbaarheid