treáigh

Irish

Verb

treáigh (present analytic treánn, future analytic treáfaidh, verbal noun treá, past participle treáite)

1. to pierce, penetrate

Conjugation

First Conjugation (C)

		singular			plural			autonomous
		first	second	third	first	second	third
indicative	present	treáim	treánn tú; treáir†	treánn sé, sí	treáimid	treánn sibh	treánn siad; treáid†	treáitear
	past	threáigh mé; threás†	threáigh tú; threáis†	threáigh sé, sí	threámar	threáigh sibh; threábhar†	threáigh siad; threádar†	treádh
	future	treáfaidh mé; treáfad†	treáfaidh tú; treáfair†	treáfaidh sé, sí	treáfaimid; treáfam†	treáfaidh sibh	treáfaidh siad; treáfaid†	treáfar
	past habitual	threáinn	threáiteá	threádh sé, sí	threáimis	threádh sibh	threáidís	threáití
imperative		treáim	treáigh	treádh sé, sí	treáimis	treáigí	treáidís	treáitear
conditional		threáfainn	threáfá	threáfadh sé, sí	threáfaimis	threáfadh sibh	threáfaidís	threáfaí
subjunctive	present	treá mé; treád†	treá tú; treáir†	treá sé, sí	treáimid	treá sibh	treá siad; treáid†	treáitear
	past	treáinn	treáiteá	treádh sé, sí	treáimis	treádh sibh	treáidís	treáití
verbal noun		treá
past participle		treáite

† Dialect form

Derived terms

• neamh-intreáiteacht

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
treáigh	threáigh	dtreáigh
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.