uiteindelijk

Dutch

Etymology

From uiteinde +‎ -lijk.

Pronunciation

• audio

  (file)

Adjective

uiteindelijk (comparative uiteindelijker, superlative uiteindelijkst)

1. eventual
2. final

Declension

Declension of uiteindelijk

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		uiteindelijk	uiteindelijker
neuter singular	indefinite	uiteindelijk	uiteindelijker
	definite	uiteindelijke	uiteindelijkere	uiteindelijkste	uiteindelijkst, uiteindelijkste
common singular		uiteindelijke	uiteindelijkere	uiteindelijkste	uiteindelijkste
plural		uiteindelijke	uiteindelijkere	uiteindelijkste	uiteindelijkste
partitive		uiteindelijks	uiteindelijkers

Adverb

uiteindelijk

1. in the end; eventually