Last modified on 4 December 2014, at 09:16

uitstel

DutchEdit

EtymologyEdit

From uitstellen: to postpone

PronunciationEdit

  • (file)
  • Hyphenation: uit‧stel

NounEdit

uitstel n (uncountable, diminutive uitstelletje n)

  1. delay, deferment

SynonymsEdit

VerbEdit

uitstel

  1. first-person singular present indicative of uitstellen (when using a subclause)

AnagramsEdit