ıstıfa
See also: istifa
Turkish
editEtymology
editInherited from Ottoman Turkish اصطفاء (ıstıfa), from Arabic اِصْطِفَاء (iṣṭifāʔ, “selecting; selection”)
Pronunciation
editNoun
editıstıfa (definite accusative ıstıfayı, plural ıstıfalar)
Declension
editInflection | ||
---|---|---|
Nominative | ıstıfa | |
Definite accusative | ıstıfayı | |
Singular | Plural | |
Nominative | ıstıfa | ıstıfalar |
Definite accusative | ıstıfayı | ıstıfaları |
Dative | ıstıfaya | ıstıfalara |
Locative | ıstıfada | ıstıfalarda |
Ablative | ıstıfadan | ıstıfalardan |
Genitive | ıstıfanın | ıstıfaların |
Further reading
edit- “ıstıfa”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Çağbayır, Yaşar (2007) “ıstıfa”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat