ανοχύρωτος
Greek
editAdjective
editανοχύρωτος • (anochýrotos) m (feminine ανοχύρωτη, neuter ανοχύρωτο)
Declension
editDeclension of ανοχύρωτος
number case \ gender |
singular | plural | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
nominative | ανοχύρωτος • | ανοχύρωτη • | ανοχύρωτο • | ανοχύρωτοι • | ανοχύρωτες • | ανοχύρωτα • |
genitive | ανοχύρωτου • | ανοχύρωτης • | ανοχύρωτου • | ανοχύρωτων • | ανοχύρωτων • | ανοχύρωτων • |
accusative | ανοχύρωτο • | ανοχύρωτη • | ανοχύρωτο • | ανοχύρωτους • | ανοχύρωτες • | ανοχύρωτα • |
vocative | ανοχύρωτε • | ανοχύρωτη • | ανοχύρωτο • | ανοχύρωτοι • | ανοχύρωτες • | ανοχύρωτα • |
Derived terms
edit- ανοχύρωτα (anochýrota, adverb)