απομαγνητοφώνηση
Greek
editEtymology
editFrom απομαγνητοφωνη- (apomagnitofoni-), the past stem of απομαγνητοφωνώ (apomagnitofonó, “to transcribe”), + the modern suffix -ση (-si) (from Ancient Greek -σῐς (-sis)).[1]
Noun
editαπομαγνητοφώνηση • (apomagnitofónisi) f (plural απομαγνητοφωνήσεις)
Declension
editDeclension of απομαγνητοφώνηση
singular | plural | ||
---|---|---|---|
nominative | απομαγνητοφώνηση • | απομαγνητοφωνήσεις • | |
genitive | απομαγνητοφώνησης • | απομαγνητοφωνήσεων • | |
accusative | απομαγνητοφώνηση • | απομαγνητοφωνήσεις • | |
vocative | απομαγνητοφώνηση • | απομαγνητοφωνήσεις • | |
Formal genitive singular in -εως (-eos) is not common for this group of words. |
Related terms
edit- see: απομαγνητοφωνώ (apomagnitofonó, “to transcribe”)
References
edit- ^ απομαγνητοφώνηση, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language