διαβατήριο
Greek
editEtymology
editFrom the singular of Ancient Greek διαβατήρια (diabatḗria), nominal formation from διαβατήριος (diabatḗrios, “relating to passage”), adjectival formation from διαβαίνω (diabaínō, “to stride, pass through”).
Noun
editδιαβατήριο • (diavatírio) n (plural διαβατήρια)
- passport (personal travel document)
- (figuratively) passport (something which enables someone to do or achieve something)
Declension
editDeclension of διαβατήριο
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | διαβατήριο • | διαβατήρια • |
genitive | διαβατηρίου •, διαβατήριου • | διαβατηρίων • |
accusative | διαβατήριο • | διαβατήρια • |
vocative | διαβατήριο • | διαβατήρια • |
Synonyms
edit- πασαπόρτι n (pasapórti, “passport”) (colloquial and informal)
Related terms
edit- έλεγχος διαβατηρίων m (élenchos diavatiríon, “passport control”)
See also
editFurther reading
edit- διαβατήριο on the Greek Wikipedia.Wikipedia el