φεῖλος
Ancient Greek
editAlternative forms
edit- φῖλος (phîlos)
Etymology
editFrom φιλέω (philéō, “love”), same root as φιλία (philía).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /pʰêː.los/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈpʰi.los/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈɸi.los/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈfi.los/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈfi.los/
Noun
editφεῖλος • (pheîlos) n (genitive φείλεος); third declension
- Alternative form of φιλία (philía)
Inflection
editCase / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | τὸ φεῖλος tò pheîlos |
τὼ φείλει / φείλεε tṑ pheílei / pheílee |
τᾰ̀ φείλεᾰ tà pheílea | ||||||||||
Genitive | τοῦ φείλεος / φείλευς toû pheíleos / pheíleus |
τοῖν φειλέοιν toîn pheiléoin |
τῶν φειλέων tôn pheiléōn | ||||||||||
Dative | τῷ φείλει / φείλεῐ̈ tôi pheílei / pheíleï |
τοῖν φειλέοιν toîn pheiléoin |
τοῖσῐ / τοῖσῐν φείλεσῐ / φείλεσῐν toîsi(n) pheílesi(n) | ||||||||||
Accusative | τὸ φεῖλος tò pheîlos |
τὼ φείλει / φείλεε tṑ pheílei / pheílee |
τᾰ̀ φείλεᾰ tà pheílea | ||||||||||
Vocative | φεῖλος pheîlos |
φείλει / φείλεε pheílei / pheílee |
φείλεᾰ pheílea | ||||||||||
Notes: |
|
References
edit- “φεῖλος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press