ابتهل
Arabic
editRoot |
---|
ب ه ل (b h l) |
5 terms |
Verb
editاِبْتَهَلَ • (ibtahala) VIII (non-past يَبْتَهِلُ (yabtahilu), verbal noun اِبْتِهَال (ibtihāl))
- to humiliate one's self before God and call to him
- 609–632 CE, Qur'an, 3:61:
- فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ
- faman ḥājjaka fīhi min baʕdi mā jāʔaka mina l-ʕilmi faqul taʕālaw nadʕu ʔabnāʔanā waʔabnāʔakum wanisāʔanā wanisāʔakum waʔanfusanā waʔanfusakum ṯumma nabtahil fanajʕal laʕnata l-lahi ʕalā l-kāḏibīna
- (please add an English translation of this quotation)
Conjugation
edit Conjugation of اِبْتَهَلَ (VIII, sound, full passive, verbal noun اِبْتِهَال)
verbal noun الْمَصْدَر |
اِبْتِهَال ibtihāl | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُبْتَهِل mubtahil | |||||||||||
passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُبْتَهَل mubtahal | |||||||||||
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اِبْتَهَلْتُ ibtahaltu |
اِبْتَهَلْتَ ibtahalta |
اِبْتَهَلَ ibtahala |
اِبْتَهَلْتُمَا ibtahaltumā |
اِبْتَهَلَا ibtahalā |
اِبْتَهَلْنَا ibtahalnā |
اِبْتَهَلْتُمْ ibtahaltum |
اِبْتَهَلُوا ibtahalū | |||
f | اِبْتَهَلْتِ ibtahalti |
اِبْتَهَلَتْ ibtahalat |
اِبْتَهَلَتَا ibtahalatā |
اِبْتَهَلْتُنَّ ibtahaltunna |
اِبْتَهَلْنَ ibtahalna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أَبْتَهِلُ ʔabtahilu |
تَبْتَهِلُ tabtahilu |
يَبْتَهِلُ yabtahilu |
تَبْتَهِلَانِ tabtahilāni |
يَبْتَهِلَانِ yabtahilāni |
نَبْتَهِلُ nabtahilu |
تَبْتَهِلُونَ tabtahilūna |
يَبْتَهِلُونَ yabtahilūna | |||
f | تَبْتَهِلِينَ tabtahilīna |
تَبْتَهِلُ tabtahilu |
تَبْتَهِلَانِ tabtahilāni |
تَبْتَهِلْنَ tabtahilna |
يَبْتَهِلْنَ yabtahilna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَبْتَهِلَ ʔabtahila |
تَبْتَهِلَ tabtahila |
يَبْتَهِلَ yabtahila |
تَبْتَهِلَا tabtahilā |
يَبْتَهِلَا yabtahilā |
نَبْتَهِلَ nabtahila |
تَبْتَهِلُوا tabtahilū |
يَبْتَهِلُوا yabtahilū | |||
f | تَبْتَهِلِي tabtahilī |
تَبْتَهِلَ tabtahila |
تَبْتَهِلَا tabtahilā |
تَبْتَهِلْنَ tabtahilna |
يَبْتَهِلْنَ yabtahilna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَبْتَهِلْ ʔabtahil |
تَبْتَهِلْ tabtahil |
يَبْتَهِلْ yabtahil |
تَبْتَهِلَا tabtahilā |
يَبْتَهِلَا yabtahilā |
نَبْتَهِلْ nabtahil |
تَبْتَهِلُوا tabtahilū |
يَبْتَهِلُوا yabtahilū | |||
f | تَبْتَهِلِي tabtahilī |
تَبْتَهِلْ tabtahil |
تَبْتَهِلَا tabtahilā |
تَبْتَهِلْنَ tabtahilna |
يَبْتَهِلْنَ yabtahilna | |||||||
imperative الْأَمْر |
m | اِبْتَهِلْ ibtahil |
اِبْتَهِلَا ibtahilā |
اِبْتَهِلُوا ibtahilū |
||||||||
f | اِبْتَهِلِي ibtahilī |
اِبْتَهِلْنَ ibtahilna | ||||||||||
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اُبْتُهِلْتُ ubtuhiltu |
اُبْتُهِلْتَ ubtuhilta |
اُبْتُهِلَ ubtuhila |
اُبْتُهِلْتُمَا ubtuhiltumā |
اُبْتُهِلَا ubtuhilā |
اُبْتُهِلْنَا ubtuhilnā |
اُبْتُهِلْتُمْ ubtuhiltum |
اُبْتُهِلُوا ubtuhilū | |||
f | اُبْتُهِلْتِ ubtuhilti |
اُبْتُهِلَتْ ubtuhilat |
اُبْتُهِلَتَا ubtuhilatā |
اُبْتُهِلْتُنَّ ubtuhiltunna |
اُبْتُهِلْنَ ubtuhilna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أُبْتَهَلُ ʔubtahalu |
تُبْتَهَلُ tubtahalu |
يُبْتَهَلُ yubtahalu |
تُبْتَهَلَانِ tubtahalāni |
يُبْتَهَلَانِ yubtahalāni |
نُبْتَهَلُ nubtahalu |
تُبْتَهَلُونَ tubtahalūna |
يُبْتَهَلُونَ yubtahalūna | |||
f | تُبْتَهَلِينَ tubtahalīna |
تُبْتَهَلُ tubtahalu |
تُبْتَهَلَانِ tubtahalāni |
تُبْتَهَلْنَ tubtahalna |
يُبْتَهَلْنَ yubtahalna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُبْتَهَلَ ʔubtahala |
تُبْتَهَلَ tubtahala |
يُبْتَهَلَ yubtahala |
تُبْتَهَلَا tubtahalā |
يُبْتَهَلَا yubtahalā |
نُبْتَهَلَ nubtahala |
تُبْتَهَلُوا tubtahalū |
يُبْتَهَلُوا yubtahalū | |||
f | تُبْتَهَلِي tubtahalī |
تُبْتَهَلَ tubtahala |
تُبْتَهَلَا tubtahalā |
تُبْتَهَلْنَ tubtahalna |
يُبْتَهَلْنَ yubtahalna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُبْتَهَلْ ʔubtahal |
تُبْتَهَلْ tubtahal |
يُبْتَهَلْ yubtahal |
تُبْتَهَلَا tubtahalā |
يُبْتَهَلَا yubtahalā |
نُبْتَهَلْ nubtahal |
تُبْتَهَلُوا tubtahalū |
يُبْتَهَلُوا yubtahalū | |||
f | تُبْتَهَلِي tubtahalī |
تُبْتَهَلْ tubtahal |
تُبْتَهَلَا tubtahalā |
تُبْتَهَلْنَ tubtahalna |
يُبْتَهَلْنَ yubtahalna |
References
edit- Steingass, Francis Joseph (1884) “ابتهل”, in The Student's Arabic–English Dictionary[1], London: W.H. Allen