انتهك
Arabic
editRoot |
---|
ن ه ك (n h k) |
4 terms |
Pronunciation
editVerb
editاِنْتَهَكَ • (intahaka) VIII (non-past يَنْتَهِكُ (yantahiku), verbal noun اِنْتِهَاك (intihāk))
- to violate
Conjugation
edit Conjugation of اِنْتَهَكَ (VIII, sound, full passive, verbal noun اِنْتِهَاك)
verbal noun الْمَصْدَر |
اِنْتِهَاك intihāk | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُنْتَهِك muntahik | |||||||||||
passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُنْتَهَك muntahak | |||||||||||
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اِنْتَهَكْتُ intahaktu |
اِنْتَهَكْتَ intahakta |
اِنْتَهَكَ intahaka |
اِنْتَهَكْتُمَا intahaktumā |
اِنْتَهَكَا intahakā |
اِنْتَهَكْنَا intahaknā |
اِنْتَهَكْتُمْ intahaktum |
اِنْتَهَكُوا intahakū | |||
f | اِنْتَهَكْتِ intahakti |
اِنْتَهَكَتْ intahakat |
اِنْتَهَكَتَا intahakatā |
اِنْتَهَكْتُنَّ intahaktunna |
اِنْتَهَكْنَ intahakna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أَنْتَهِكُ ʔantahiku |
تَنْتَهِكُ tantahiku |
يَنْتَهِكُ yantahiku |
تَنْتَهِكَانِ tantahikāni |
يَنْتَهِكَانِ yantahikāni |
نَنْتَهِكُ nantahiku |
تَنْتَهِكُونَ tantahikūna |
يَنْتَهِكُونَ yantahikūna | |||
f | تَنْتَهِكِينَ tantahikīna |
تَنْتَهِكُ tantahiku |
تَنْتَهِكَانِ tantahikāni |
تَنْتَهِكْنَ tantahikna |
يَنْتَهِكْنَ yantahikna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَنْتَهِكَ ʔantahika |
تَنْتَهِكَ tantahika |
يَنْتَهِكَ yantahika |
تَنْتَهِكَا tantahikā |
يَنْتَهِكَا yantahikā |
نَنْتَهِكَ nantahika |
تَنْتَهِكُوا tantahikū |
يَنْتَهِكُوا yantahikū | |||
f | تَنْتَهِكِي tantahikī |
تَنْتَهِكَ tantahika |
تَنْتَهِكَا tantahikā |
تَنْتَهِكْنَ tantahikna |
يَنْتَهِكْنَ yantahikna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَنْتَهِكْ ʔantahik |
تَنْتَهِكْ tantahik |
يَنْتَهِكْ yantahik |
تَنْتَهِكَا tantahikā |
يَنْتَهِكَا yantahikā |
نَنْتَهِكْ nantahik |
تَنْتَهِكُوا tantahikū |
يَنْتَهِكُوا yantahikū | |||
f | تَنْتَهِكِي tantahikī |
تَنْتَهِكْ tantahik |
تَنْتَهِكَا tantahikā |
تَنْتَهِكْنَ tantahikna |
يَنْتَهِكْنَ yantahikna | |||||||
imperative الْأَمْر |
m | اِنْتَهِكْ intahik |
اِنْتَهِكَا intahikā |
اِنْتَهِكُوا intahikū |
||||||||
f | اِنْتَهِكِي intahikī |
اِنْتَهِكْنَ intahikna | ||||||||||
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اُنْتُهِكْتُ untuhiktu |
اُنْتُهِكْتَ untuhikta |
اُنْتُهِكَ untuhika |
اُنْتُهِكْتُمَا untuhiktumā |
اُنْتُهِكَا untuhikā |
اُنْتُهِكْنَا untuhiknā |
اُنْتُهِكْتُمْ untuhiktum |
اُنْتُهِكُوا untuhikū | |||
f | اُنْتُهِكْتِ untuhikti |
اُنْتُهِكَتْ untuhikat |
اُنْتُهِكَتَا untuhikatā |
اُنْتُهِكْتُنَّ untuhiktunna |
اُنْتُهِكْنَ untuhikna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أُنْتَهَكُ ʔuntahaku |
تُنْتَهَكُ tuntahaku |
يُنْتَهَكُ yuntahaku |
تُنْتَهَكَانِ tuntahakāni |
يُنْتَهَكَانِ yuntahakāni |
نُنْتَهَكُ nuntahaku |
تُنْتَهَكُونَ tuntahakūna |
يُنْتَهَكُونَ yuntahakūna | |||
f | تُنْتَهَكِينَ tuntahakīna |
تُنْتَهَكُ tuntahaku |
تُنْتَهَكَانِ tuntahakāni |
تُنْتَهَكْنَ tuntahakna |
يُنْتَهَكْنَ yuntahakna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُنْتَهَكَ ʔuntahaka |
تُنْتَهَكَ tuntahaka |
يُنْتَهَكَ yuntahaka |
تُنْتَهَكَا tuntahakā |
يُنْتَهَكَا yuntahakā |
نُنْتَهَكَ nuntahaka |
تُنْتَهَكُوا tuntahakū |
يُنْتَهَكُوا yuntahakū | |||
f | تُنْتَهَكِي tuntahakī |
تُنْتَهَكَ tuntahaka |
تُنْتَهَكَا tuntahakā |
تُنْتَهَكْنَ tuntahakna |
يُنْتَهَكْنَ yuntahakna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُنْتَهَكْ ʔuntahak |
تُنْتَهَكْ tuntahak |
يُنْتَهَكْ yuntahak |
تُنْتَهَكَا tuntahakā |
يُنْتَهَكَا yuntahakā |
نُنْتَهَكْ nuntahak |
تُنْتَهَكُوا tuntahakū |
يُنْتَهَكُوا yuntahakū | |||
f | تُنْتَهَكِي tuntahakī |
تُنْتَهَكْ tuntahak |
تُنْتَهَكَا tuntahakā |
تُنْتَهَكْنَ tuntahakna |
يُنْتَهَكْنَ yuntahakna |