अविद्या

Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

अ- ‎(a-, no) +‎ विद्या ‎(vidyā, knowledge)

NounEdit

अविद्या ‎(avidyāf

  1. ignorance, particularly in spiritual or religious matters
  2. (Vedanta) illusion, māyā (Buddh.)

DeclensionEdit

Feminine ā-stem declension of अविद्या
Nom. sg. अविद्या ‎(avidyā)
Gen. sg. अविद्यायाः ‎(avidyāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative अविद्या ‎(avidyā) अविद्ये ‎(avidye) अविद्याः ‎(avidyāḥ)
Vocative अविद्ये ‎(avidye) अविद्ये ‎(avidye) अविद्याः ‎(avidyāḥ)
Accusative अविद्याम् ‎(avidyām) अविद्ये ‎(avidye) अविद्याः ‎(avidyāḥ)
Instrumental अविद्यया ‎(avidyayā) अविद्याभ्याम् ‎(avidyābhyām) अविद्याभिः ‎(avidyābhiḥ)
Dative अविद्यायै ‎(avidyāyai) अविद्याभ्याम् ‎(avidyābhyām) अविद्याभ्यः ‎(avidyābhyaḥ)
Ablative अविद्यायाः ‎(avidyāyāḥ) अविद्याभ्याम् ‎(avidyābhyām) अविद्याभ्यः ‎(avidyābhyaḥ)
Genitive अविद्यायाः ‎(avidyāyāḥ) अविद्ययोः ‎(avidyayoḥ) अविद्यानाम् ‎(avidyānām)
Locative अविद्यायाम् ‎(avidyāyām) अविद्ययोः ‎(avidyayoḥ) अविद्यासु ‎(avidyāsu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0108
Read in another language