जामित्र

Contents

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Ancient Greek διάμετρον ‎(diámetron).

NounEdit

जामित्र ‎(jāmitran

  1. seventh lunar mansion (VarBṛS., VarBṛ., Laghuj., Kum.)

DeclensionEdit

Neuter a-stem declension of जामित्र
Nom. sg. जामित्रम् ‎(jāmitram)
Gen. sg. जामित्रस्य ‎(jāmitrasya)
Singular Dual Plural
Nominative जामित्रम् ‎(jāmitram) जामित्रे ‎(jāmitre) जामित्रानि ‎(jāmitrāni)
Vocative जामित्र ‎(jāmitra) जामित्रे ‎(jāmitre) जामित्रानि ‎(jāmitrāni)
Accusative जामित्रम् ‎(jāmitram) जामित्रे ‎(jāmitre) जामित्रानि ‎(jāmitrāni)
Instrumental जामित्रेन ‎(jāmitrena) जामित्राभ्याम् ‎(jāmitrābhyām) जामित्रैः ‎(jāmitraiḥ)
Dative जामित्रा ‎(jāmitrā) जामित्राभ्याम् ‎(jāmitrābhyām) जामित्रेभ्यः ‎(jāmitrebhyaḥ)
Ablative जामित्रात् ‎(jāmitrāt) जामित्राभ्याम् ‎(jāmitrābhyām) जामित्रेभ्यः ‎(jāmitrebhyaḥ)
Genitive जामित्रस्य ‎(jāmitrasya) जामित्रयोः ‎(jāmitrayoḥ) जामित्रानाम् ‎(jāmitrānām)
Locative जामित्रे ‎(jāmitre) जामित्रयोः ‎(jāmitrayoḥ) जामित्रेषु ‎(jāmitreṣu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0419