सुमति

SanskritEdit

EtymologyEdit

सु- (su-) +‎ मति (mati)

NounEdit

सुमति (sumatif

  1. good mind or disposition, benevolence, kindness, favour (acc. with √ कृ, ‘to make any one the object of one's favour’).
  2. devotion, prayer.
  3. the right taste for, pleasure or delight in (loc.).

DeclensionEdit

Feminine i-stem declension of सुमति
Nom. sg. सुमतिः (sumatiḥ)
Gen. sg. सुमत्याः / सुमतेः (sumatyāḥ / sumateḥ)
Singular Dual Plural
Nominative सुमतिः (sumatiḥ) सुमती (sumatī) सुमतयः (sumatayaḥ)
Vocative सुमते (sumate) सुमती (sumatī) सुमतयः (sumatayaḥ)
Accusative सुमतिम् (sumatim) सुमती (sumatī) सुमतीः (sumatīḥ)
Instrumental सुमत्या (sumatyā) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभिः (sumatibhiḥ)
Dative सुमत्यै / सुमतये (sumatyai / sumataye) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Ablative सुमत्याः / सुमतेः (sumatyāḥ / sumateḥ) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Genitive सुमत्याः / सुमतेः (sumatyāḥ / sumateḥ) सुमत्योः (sumatyoḥ) सुमतीनाम् (sumatīnām)
Locative सुमत्याम् / सुमतौ (sumatyām / sumatau) सुमत्योः (sumatyoḥ) सुमतिषु (sumatiṣu)

AdjectiveEdit

सुमति (sumati)

  1. very wise or intelligent.
  2. well versed in (gen.).

DeclensionEdit

Masculine i-stem declension of सुमति
Nom. sg. सुमतिः (sumatiḥ)
Gen. sg. सुमतेः (sumateḥ)
Singular Dual Plural
Nominative सुमतिः (sumatiḥ) सुमती (sumatī) सुमतयः (sumatayaḥ)
Vocative सुमते (sumate) सुमती (sumatī) सुमतयः (sumatayaḥ)
Accusative सुमतिम् (sumatim) सुमती (sumatī) सुमतीन् (sumatīn)
Instrumental सुमतिना (sumatinā) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभिः (sumatibhiḥ)
Dative सुमतये (sumataye) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Ablative सुमतेः (sumateḥ) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Genitive सुमतेः (sumateḥ) सुमत्योः (sumatyoḥ) सुमतीनाम् (sumatīnām)
Locative सुमतौ (sumatau) सुमत्योः (sumatyoḥ) सुमतिषु (sumatiṣu)
Feminine i-stem declension of सुमति
Nom. sg. सुमतिः (sumatiḥ)
Gen. sg. सुमत्याः / सुमतेः (sumatyāḥ / sumateḥ)
Singular Dual Plural
Nominative सुमतिः (sumatiḥ) सुमती (sumatī) सुमतयः (sumatayaḥ)
Vocative सुमते (sumate) सुमती (sumatī) सुमतयः (sumatayaḥ)
Accusative सुमतिम् (sumatim) सुमती (sumatī) सुमतीः (sumatīḥ)
Instrumental सुमत्या (sumatyā) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभिः (sumatibhiḥ)
Dative सुमत्यै / सुमतये (sumatyai / sumataye) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Ablative सुमत्याः / सुमतेः (sumatyāḥ / sumateḥ) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Genitive सुमत्याः / सुमतेः (sumatyāḥ / sumateḥ) सुमत्योः (sumatyoḥ) सुमतीनाम् (sumatīnām)
Locative सुमत्याम् / सुमतौ (sumatyām / sumatau) सुमत्योः (sumatyoḥ) सुमतिषु (sumatiṣu)
Neuter i-stem declension of सुमति
Nom. sg. सुमति (sumati)
Gen. sg. सुमतिनः (sumatinaḥ)
Singular Dual Plural
Nominative सुमति (sumati) सुमतिनी (sumatinī) सुमतीनि (sumatīni)
Vocative सुमति (sumati) सुमतिनी (sumatinī) सुमतीनि (sumatīni)
Accusative सुमति (sumati) सुमतिनी (sumatinī) सुमतीनि (sumatīni)
Instrumental सुमतिना (sumatinā) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभिः (sumatibhiḥ)
Dative सुमतिने (sumatine) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Ablative सुमतिनः (sumatinaḥ) सुमतिभ्याम् (sumatibhyām) सुमतिभ्यः (sumatibhyaḥ)
Genitive सुमतिनः (sumatinaḥ) सुमतिनोः (sumatinoḥ) सुमतीनाम् (sumatīnām)
Locative सुमतिनि (sumatini) सुमतिनोः (sumatinoḥ) सुमतिषु (sumatiṣu)

DescendantsEdit

  • Telugu: సుమతి (sumati)