உடைமை
Tamil
editEtymology
editInherited from Old Tamil 𑀉𑀝𑁃𑀫𑁃 (uṭaimai), equivalent to உடை (uṭai, “to have, possess, belong”) + -மை (-mai, “-ness”).
Pronunciation
editNoun
editஉடைமை • (uṭaimai) (plural உடைமைகள்)
- belonging, possession
- Synonym: சம்பத்து (campattu)
Declension
editai-stem declension of உடைமை (uṭaimai) | ||
---|---|---|
Singular | Plural | |
Nominative | உடைமை uṭaimai |
உடைமைகள் uṭaimaikaḷ |
Vocative | உடைமையே uṭaimaiyē |
உடைமைகளே uṭaimaikaḷē |
Accusative | உடைமையை uṭaimaiyai |
உடைமைகளை uṭaimaikaḷai |
Dative | உடைமைக்கு uṭaimaikku |
உடைமைகளுக்கு uṭaimaikaḷukku |
Genitive | உடைமையுடைய uṭaimaiyuṭaiya |
உடைமைகளுடைய uṭaimaikaḷuṭaiya |
Singular | Plural | |
Nominative | உடைமை uṭaimai |
உடைமைகள் uṭaimaikaḷ |
Vocative | உடைமையே uṭaimaiyē |
உடைமைகளே uṭaimaikaḷē |
Accusative | உடைமையை uṭaimaiyai |
உடைமைகளை uṭaimaikaḷai |
Dative | உடைமைக்கு uṭaimaikku |
உடைமைகளுக்கு uṭaimaikaḷukku |
Benefactive | உடைமைக்காக uṭaimaikkāka |
உடைமைகளுக்காக uṭaimaikaḷukkāka |
Genitive 1 | உடைமையுடைய uṭaimaiyuṭaiya |
உடைமைகளுடைய uṭaimaikaḷuṭaiya |
Genitive 2 | உடைமையின் uṭaimaiyiṉ |
உடைமைகளின் uṭaimaikaḷiṉ |
Locative 1 | உடைமையில் uṭaimaiyil |
உடைமைகளில் uṭaimaikaḷil |
Locative 2 | உடைமையிடம் uṭaimaiyiṭam |
உடைமைகளிடம் uṭaimaikaḷiṭam |
Sociative 1 | உடைமையோடு uṭaimaiyōṭu |
உடைமைகளோடு uṭaimaikaḷōṭu |
Sociative 2 | உடைமையுடன் uṭaimaiyuṭaṉ |
உடைமைகளுடன் uṭaimaikaḷuṭaṉ |
Instrumental | உடைமையால் uṭaimaiyāl |
உடைமைகளால் uṭaimaikaḷāl |
Ablative | உடைமையிலிருந்து uṭaimaiyiliruntu |
உடைமைகளிலிருந்து uṭaimaikaḷiliruntu |
References
edit- Johann Philipp Fabricius, Na. Kadirvelu Pillai, David W. McAlpin, Rajagopal Subramanian, University of Madras, Miron Winslow (2022) “உடைமை”, in Digital Dictionaries of South Asia [Combined Tamil Dictionaries]