ἀνακοσμέω
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ἀνα- (ana-, “re-”) + κοσμέω (kosméō, “to order, arrange”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /a.na.koz.mé.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /a.na.kozˈme.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /a.na.kozˈme.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /a.na.kozˈme.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /a.na.kozˈme.o/
Verb
editἀνᾰκοσμέω • (anakosméō)
Conjugation
edit Present: ἀνᾰκοσμέω, ἀνᾰκοσμέομαι (Uncontracted)
Imperfect: ἀνεκόσμεον, ἀνεκοσμεόμην (Uncontracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἀνεκόσμεον | ἀνεκόσμεες | ἀνεκόσμεε(ν) | ἀνεκοσμέετον | ἀνεκοσμεέτην | ἀνεκοσμέομεν | ἀνεκοσμέετε | ἀνεκόσμεον | ||||
middle/ passive |
indicative | ἀνεκοσμεόμην | ἀνεκοσμέου | ἀνεκοσμέετο | ἀνεκοσμέεσθον | ἀνεκοσμεέσθην | ἀνεκοσμεόμεθᾰ | ἀνεκοσμέεσθε | ἀνεκοσμέοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἀνεκόσμουν | ἀνεκόσμεις | ἀνεκόσμει | ἀνεκοσμεῖτον | ἀνεκοσμείτην | ἀνεκοσμοῦμεν | ἀνεκοσμεῖτε | ἀνεκόσμουν | ||||
middle/ passive |
indicative | ἀνεκοσμούμην | ἀνεκοσμοῦ | ἀνεκοσμεῖτο | ἀνεκοσμεῖσθον | ἀνεκοσμείσθην | ἀνεκοσμούμεθᾰ | ἀνεκοσμεῖσθε | ἀνεκοσμοῦντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Future: ἀνᾰκοσμήσω, ἀνᾰκοσμήσομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἀνᾰκοσμήσω | ἀνᾰκοσμήσεις | ἀνᾰκοσμήσει | ἀνᾰκοσμήσετον | ἀνᾰκοσμήσετον | ἀνᾰκοσμήσομεν | ἀνᾰκοσμήσετε | ἀνᾰκοσμήσουσῐ(ν) | ||||
optative | ἀνᾰκοσμήσοιμῐ | ἀνᾰκοσμήσοις | ἀνᾰκοσμήσοι | ἀνᾰκοσμήσοιτον | ἀνᾰκοσμησοίτην | ἀνᾰκοσμήσοιμεν | ἀνᾰκοσμήσοιτε | ἀνᾰκοσμήσοιεν | |||||
middle | indicative | ἀνᾰκοσμήσομαι | ἀνᾰκοσμήσῃ, ἀνᾰκοσμήσει |
ἀνᾰκοσμήσεται | ἀνᾰκοσμήσεσθον | ἀνᾰκοσμήσεσθον | ἀνᾰκοσμησόμεθᾰ | ἀνᾰκοσμήσεσθε | ἀνᾰκοσμήσονται | ||||
optative | ἀνᾰκοσμησοίμην | ἀνᾰκοσμήσοιο | ἀνᾰκοσμήσοιτο | ἀνᾰκοσμήσοισθον | ἀνᾰκοσμησοίσθην | ἀνᾰκοσμησοίμεθᾰ | ἀνᾰκοσμήσοισθε | ἀνᾰκοσμήσοιντο | |||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | ἀνᾰκοσμήσειν | ἀνᾰκοσμήσεσθαι | |||||||||||
participle | m | ἀνᾰκοσμήσων | ἀνᾰκοσμησόμενος | ||||||||||
f | ἀνᾰκοσμήσουσᾰ | ἀνᾰκοσμησομένη | |||||||||||
n | ἀνᾰκοσμῆσον | ἀνᾰκοσμησόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Perfect: ἀνᾰκεκόσμηκᾰ, ἀνᾰκεκόσμημαι
Pluperfect: ἀνεκεκοσμέμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
middle/ passive |
indicative | ἀνεκεκοσμέμην | ἀνεκεκόσμεσο | ἀνεκεκόσμετο | ἀνεκεκόσμεσθον | ἀνεκεκοσμέσθην | ἀνεκεκοσμέμεθᾰ | ἀνεκεκόσμεσθε | ἀνεκεκόσμεντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Further reading
edit- “ἀνακοσμέω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- Jacobitz, Karl, and E. E. (Ernst Eduard) Seiler. Wörterbuch der griechischen Sprache, p. 104