ἐκλῃτουργέω
Ancient Greek
editEtymology
editFrom ἐκ- (ek-, “thoroughly, completely”) + λειτουργέω (leitourgéō, “perform public service”); the ῃ (ēi, eta with iota subscript) spelling echoes the verb’s root in λήϊτον (lḗïton, “town-hall, council-chamber”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /e.klɛːi̯.tuːr.ɡé.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /e.kle̝.turˈɡe.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /e.kli.turˈʝe.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /e.kli.turˈʝe.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /e.kli.turˈʝe.o/
Verb
edit*ἐκλῃτουργέω • (*eklēitourgéō) (prevocalic and clause-final third-person singular aorist active indicative ἐξελῃτούργησεν)
- (transitive, construed with a cognate accusative) to undertake and complete a public burden
Conjugation
edit Present: ἐκλῃτουργέω, ἐκλῃτουργέομαι (Uncontracted)
Imperfect: ἐξελῃτούργεον, ἐξελῃτουργεόμην (Uncontracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐξελῃτούργεον | ἐξελῃτούργεες | ἐξελῃτούργεε(ν) | ἐξελῃτουργέετον | ἐξελῃτουργεέτην | ἐξελῃτουργέομεν | ἐξελῃτουργέετε | ἐξελῃτούργεον | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐξελῃτουργεόμην | ἐξελῃτουργέου | ἐξελῃτουργέετο | ἐξελῃτουργέεσθον | ἐξελῃτουργεέσθην | ἐξελῃτουργεόμεθᾰ | ἐξελῃτουργέεσθε | ἐξελῃτουργέοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐξελῃτούργουν | ἐξελῃτούργεις | ἐξελῃτούργει | ἐξελῃτουργεῖτον | ἐξελῃτουργείτην | ἐξελῃτουργοῦμεν | ἐξελῃτουργεῖτε | ἐξελῃτούργουν | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐξελῃτουργούμην | ἐξελῃτουργοῦ | ἐξελῃτουργεῖτο | ἐξελῃτουργεῖσθον | ἐξελῃτουργείσθην | ἐξελῃτουργούμεθᾰ | ἐξελῃτουργεῖσθε | ἐξελῃτουργοῦντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Perfect: ἐκλελῃτούργηκᾰ, ἐκλελῃτούργημαι
Pluperfect: ἐξελελῃτουργήκειν, ἐξελελῃτουργήμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐξελελῃτουργήκειν, ἐξελελῃτουργήκη |
ἐξελελῃτουργήκεις, ἐξελελῃτουργήκης |
ἐξελελῃτουργήκει(ν) | ἐξελελῃτουργήκετον | ἐξελελῃτουργηκέτην | ἐξελελῃτουργήκεμεν | ἐξελελῃτουργήκετε | ἐξελελῃτουργήκεσᾰν | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐξελελῃτουργήμην | ἐξελελῃτούργησο | ἐξελελῃτούργητο | ἐξελελῃτούργησθον | ἐξελελῃτουργήσθην | ἐξελελῃτουργήμεθᾰ | ἐξελελῃτούργησθε | ἐξελελῃτούργηντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Further reading
edit- “ἐκλῃτουργέω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press