dinotus
Latin
editEtymology
editPerfect passive participle of dīnoscō.
Participle
editdīnōtus (feminine dīnōta, neuter dīnōtum); first/second-declension participle
Declension
editFirst/second-declension adjective.
Number | Singular | Plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
Nominative | dīnōtus | dīnōta | dīnōtum | dīnōtī | dīnōtae | dīnōta | |
Genitive | dīnōtī | dīnōtae | dīnōtī | dīnōtōrum | dīnōtārum | dīnōtōrum | |
Dative | dīnōtō | dīnōtō | dīnōtīs | ||||
Accusative | dīnōtum | dīnōtam | dīnōtum | dīnōtōs | dīnōtās | dīnōta | |
Ablative | dīnōtō | dīnōtā | dīnōtō | dīnōtīs | |||
Vocative | dīnōte | dīnōta | dīnōtum | dīnōtī | dīnōtae | dīnōta |