ilişki

TurkishEdit

EtymologyEdit

From ilişmek.

PronunciationEdit

  • IPA(key): [iliʃci]
  • Hyphenation: i‧liş‧ki

NounEdit

ilişki (definite accusative ilişkiyi, plural ilişkiler)

  1. relationship, intercourse

DeclensionEdit

Inflection
Nominative ilişki
Definite accusative ilişkiyi
Singular Plural
Nominative ilişki ilişkiler
Definite accusative ilişkiyi ilişkileri
Dative ilişkiye ilişkilere
Locative ilişkide ilişkilerde
Ablative ilişkiden ilişkilerden
Genitive ilişkinin ilişkilerin
Possessive forms
Nominative Singular Plural
1st singular ilişkim ilişkilerim
2nd singular ilişkin ilişkilerin
3rd singular ilişkisi ilişkileri
1st plural ilişkimiz ilişkilerimiz
2nd plural ilişkiniz ilişkileriniz
3rd plural ilişkileri ilişkileri
Definite accusative Singular Plural
1st singular ilişkimi ilişkilerimi
2nd singular ilişkini ilişkilerini
3rd singular ilişkisini ilişkilerini
1st plural ilişkimizi ilişkilerimizi
2nd plural ilişkinizi ilişkilerinizi
3rd plural ilişkilerini ilişkilerini
Dative Singular Plural
1st singular ilişkime ilişkilerime
2nd singular ilişkine ilişkilerine
3rd singular ilişkisine ilişkilerine
1st plural ilişkimize ilişkilerimize
2nd plural ilişkinize ilişkilerinize
3rd plural ilişkilerine ilişkilerine
Locative Singular Plural
1st singular ilişkimde ilişkilerimde
2nd singular ilişkinde ilişkilerinde
3rd singular ilişkisinde ilişkilerinde
1st plural ilişkimizde ilişkilerimizde
2nd plural ilişkinizde ilişkilerinizde
3rd plural ilişkilerinde ilişkilerinde
Ablative Singular Plural
1st singular ilişkimden ilişkilerimden
2nd singular ilişkinden ilişkilerinden
3rd singular ilişkisinden ilişkilerinden
1st plural ilişkimizden ilişkilerimizden
2nd plural ilişkinizden ilişkilerinizden
3rd plural ilişkilerinden ilişkilerinden
Genitive Singular Plural
1st singular ilişkimin ilişkilerimin
2nd singular ilişkinin ilişkilerinin
3rd singular ilişkisinin ilişkilerinin
1st plural ilişkimizin ilişkilerimizin
2nd plural ilişkinizin ilişkilerinizin
3rd plural ilişkilerinin ilişkilerinin

Derived termsEdit