πιο

Greek

Etymology

From Byzantine Greek πλιό, from πλίο, from πλέο, from Ancient Greek πλέον

Pronunciation

IPA: ['pço]

Adverb

πιο (pio)

1. more

Usage notes

• Used to make comparative forms:

  with adjectives:

  το μέλι είναι πιο γλυκό

  honey is sweeter

  with adverbs:

  Ο Ιωάννης τρέχει πιο γρήγορα

  Ianis runs faster

• Used to make relative superlative forms:

  with adjectives:

  Η Ελένη της Τροίας ήταν η πιο όμορφη γυναίκα.

  Helen of Troy was the most beautiful woman.

  Ο Χάρι είναι ο πιο έξυπνος ο μαθητής.

  Harry is the cleverest pupil.

Homonyms

• ποιο (neutral of ποιος)