πράξη

Greek

Etymology

From the Ancient Greek πρᾶξις (praxis).

Noun

πράξη (práxi) f,   plural πράξεις

1. act, deed
2. action, praxis
3. (finance) transaction
4. (mathematics) operation

Declension

declension of πράξη

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	πράξη	πράξεις
genitive (γενική)	πράξης  /  πράξεως	πράξεων
accusative (αιτιατική)	πράξη	πράξεις
vocative (κλητική)	πράξη	πράξεις