στοργή

Ancient Greek

Etymology

From στέργω (stergō, “to love”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /storɡɛ͜ɛ́/

• (1st BC Egyptian): IPA: /storɣéː/

• (4th AD Koine): IPA: /storɣí/

• (10th AD Byzantine): IPA: /storɣí/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /stoɾɣí/

Noun

στοργή (genitive στοργῆς) f, first declension; (storgē)

1. love, affection; especially of parents and children
   • Empedocles, 109.3
   • Antipho, Fragments, 73
   • Philemon, 200
   • Plutarch, 2.1100,D
   • Manetho, 4.378
   1. (rarely) sexual love
      • Palatine Anthology, 5, 166
      • Palatine Anthology, 5, 191
      • Palatine Anthology, 7, 476

Inflection

First declension of στοργή, στοργῆς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	στοργή	στοργά	στοργαί
Genitive	στοργῆς	στοργαῖν	στοργῶν
Dative	στοργῇ	στοργαῖν	στοργαῖς
Accusative	στοργήν	στοργά	στοργάς
Vocative	στοργή	στοργά	στοργαί

See also

• φιλόστοργος

References

• LSJ 8th edition

---

Greek

Noun

στοργή (storgí) f,   uncountable

1. deep love and affection, as of a mother for her child.

Declension

    declension of στοργή

	singular (ενικός)
nominative (ονομαστική)	στοργή
genitive (γενική)	στοργής
accusative (αιτιατική)	στοργή
vocative (κλητική)	στοργή